Når historien om Det nye Norge skal skrives, vil endel av den naturlig nok bli viet dem som ikke så noe større behov for “fornyelsen”. Noen av dem var ubehagelige typer, andre var særdeles vederheftige.

Blant de sistnevnte var juristen, professoren, skribenten og stortingsrepresentanten Fridtjof Frank Gundersen (1934-2011).

Definitivt ikke halal.

I et intervju med Dag og Tid for atten år siden la “Fri og Frank” for dagen noen av sine forbudte tanker.

– Er det eit argument mot innvandring at utlendingar får fram det verste i oss?

– Absolutt! Dei fleste konfliktar i verda i dag oppstår jo ikkje mellom statar, men er interne konfliktar med eit etnisk eller kulturelt opphav. Staten toler ikkje så store skilnader. Det norske folket har eit relativt einsarta preg, og ein sterk konsentrasjon av framandkulturelle i Noreg er problematisk. Dette må me freista å unngå.

– Ville det hjelpa om dei framandkulturelle spreidde seg utover landet?

– Det vil dei jo ikkje! Dei kjem jo hit til Oslo for å leva saman med sine eigne, og byggja opp sine eigne kulturar.

– Har dei ikkje noko å tilføra oss?

– Nei, ikkje dei framandkulturelle. Dei kan eg ikkje sjå nokon vinst i for oss.

Gundersen forstod noe amerikanske sosiologer fant ut for et halvt århundre siden, men som brevduene ennå ikke har fått meddelt deres kolleger på denne siden av Atlanterhavet, nemlig at ekteskap er den viktigste katalysatoren for integrering:

– Eg har nett gifta meg med ein kommunistisk neger frå Cuba. Er det greitt? Å bu i Noreg?

– Å ja! Det bør absolutt ikkje vera noko problem. For det blir noko anna.

– Kvifor blir det noko anna?

– I eit slikt forhold vil ikkje denne getto-situasjonen oppstå. Det eg er i mot, er å importera menneske som slår seg ned i visse område i Oslo, slik at andre som har bustader der ser at verdien fell dramatisk, og det blir ei lukt dei ikkje likar i gangane og spetakkel… Det er klart slikt er usunt, og går ut over dei menneska i Oslo som har det dårlegast. Fyrst må me få integrert dei me alt har, før me tek inn fleire. Vesle Noreg kan ikkje avhjelpa folkeauken i verda, som er enorm, i Iran, i “Tyrkiet”, Egypt, i Algerie…

Det er jo lett å glise litt av det med luktene i en tid hvor nordmenn etterhvert har omfavnet alle slags kjøkken, men for det meste så han tingene nokså klart. Det går ut over dem som har det dårligst, indeed.

Intelligens, mot og høy kultur kjennetegnet denne mannen i en tid da de politiske og plaprende klassene i det store og hele manglet disse kvalitetene. Ja, ikke at det er blitt noe bedre i mellomtiden, da.